Berichten naar homepage

 

Laatst bijgewerkt op:

Oude berichten worden direct verwijderd:

 

Geplaatst op Zie mededelingen

8 december 2021: koempelmis 23 januari 2021 Klik hier

27 november : Zie bij onderwerp Gedichten Frans Stollman Heilige Barbara

13 september 2021 : Weelderige groei planten en bomen op steenbergen. Na een door mij grondig ingesteld onderzoek heb ik ontdekt dat dit te danken is aan het leeg gieten van de kiebels (strondemmers) die kwamen van ondergronds. De koempels die verantwoordelijk waren voor die emmers noemden wij Kiebelmajoor!!

11 juli 2021 : Gedichten Wiel Roeselers op link Kompels in mijn site

4 juli 2021 : pioniers na de mijnsluiting

Tekst uitstervend Ras

4 juni 2021 : Boterhammenstaking bericht 26 juni 1945 zie

Dammer bij link fotos

Terwinselen. Klik op gedicht

Kleine reportage herdenking Rampmijn le Bois du Cazier klik hier

Koempelmissen wil organiseren kan ik u van dienst zijn. De webmaster.

 

Koempelmissen vangen aan om 11.00uur !!!

Koempelmissen jaar 2022

Landgraaf Aanvang 11.00 uur

Zie verder de tabel met uitvoerenden

Petrus en Paulus Kerkstraat (Schaesberg) Landgraaf Aanvang 11.00 uur

 

Zondag 23 januari 2022

Zondag 13 februari

Zondag 13 maart

Zondag 24 april

Zondag 29 mei

Zondag 26 juni

Zondag 17 juli

Zondag 28 augustus

Zondag 18 september

Zondag 16 oktober

Zondag 13 november

Zondag 4 december

 

Persbericht Heilige Mis van 22 januari 2022

Vandaag gedenken wij alle verongelukte mijnwerkers 51 onder- en 9 bovengronds van de Oranje Nassaumijn II zetel Schaesberg en bidden ook voor hun nabestaanden.

Ook bidden wij voor de slachtoffers van de overige mijnen en degenen die overleden zijn aan de gevolgen van de beroepsziekte - stoflongen en asbest en daar nu nog aan lijden.

Velen hebben ook te maken gehad met lichamelijk lijden -invaliditeit.

Parkstad Saxofoonkwartet zorgt al jaren voor de prachtige klanken.

In verband met de contacten ontstaan in Turkije wordt ook voor de 8 mijnwerkers die op 8 januari 2013 in Kozlu, 31 januari 1990 5 in Amasra en 8 op 31 januari in Kozlu verongelukten gebeden.

Laat ook hen die dit gevaarlijke beroep nu nog uitoefenen gezond en wel huiswaarts keren.

De slachtoffers zien wij niet maar zij zijn wel onder ons.

Al jaren worden deze koempelmissen gehouden. Van vele trouwe bezoekers hebben wij afscheid moeten nemen wegens overlijden, ziekte of gebreken.

Laten wij ook voor hen bidden.

Zij die niet meer in staat zijn te komen kunnen hier kracht uit putten.

U bent iedere derde zondag van de maand welkom.

Pastoor Freek Jongen gaat voor in deze Eucharistieviering.

 

Koempelmissen 2022 Petrus en Paulus Kerkstraat (Schaesberg) LandgraafAanvang11.00 uur

Zondag

Zetel

Ondergronds verongelukt

Bovengronds verongelukt

Gezelschap

Na belsignaal 2 maal 4 +1 en 2 aanvang  heilige mis e(www.mijnbouwwim.nl)n inzet muziek door gezelschap

Der Steigerkommt

Deze 3 strofen

23 januari

Oranje Nassau II

52

9

Parkstad Saxofoonkwartet

Ja

 13 februari

Oranje Nassau I

73

38

 

Harpe Davids.

 

Ja

 13 maart 

Staatsmijn Hendrik

128

24

Gemengd Koor 

Petrus en Paulus 

Ja

24 april 

Oranje Nassau III

76

Noemen: Jan Beckers

7

Mandoline ensemble

Kerkrade

Ja

29 mei 

Maurits

130

65 waarvan 12 op de cokesfabriek

Ja

26 juni 

Laura

98

24

Gregoriaans koor P&P

 

Ja

17 juli 

Wilhelmina

104

23

ja

28 augustus 

Emma

172

40

Wiel Sijstermans

ja

18 september 

Julia

44 

12

dameskoor P&P

ja

16  oktober

Domaniale

140

28

Cantara Valkenburg

Ja

13 november

Willem Sophia

76

15

sopraan Karen Coenen

Ja

 4 december

Barbara- en Koempelmis Oranje Nassau IV

27

3

Fanfare Sint Barbara Glck Auf, Landgraaf

ja

1. Glck auf! Glck auf!
Der Steiger kommt!
|: Und er hat sein helles Licht
Bei der Nacht, :|
|: Schon angezndt. :|

 

2. Hat's angeznd't,
Es gibt ein'n Schein,
|: Und damit so fahren wir
Bei der Nacht :|
|: Ins Bergwerk RAaein. :|

 

 

6. Und kehr' ich heim
Zum Schtzelein,
|: So erschallt des Bergmanns Ruf
Bei der Nacht,:|
|: Glck auf! Glck auf! :

eindverantwoording: Wim Schoenmaekers!!!!).

Hoofdacoliet Ger Dautzenberg, in processie wierooksvat  

Acolieten: Ben de Bruijn

Collecte 1: kerkmeesters, tweede collecte met koelpatsj Driekus Roering

Barbaradrager: Ben de Bruijn

Naast de communieuitdelers

Dautzenberg (brengt de hostie naar koor met acoliet)

Welkomstwoord mijnheer Pastoor Comit Schoenmaekers, Dautzenberg, Bij afwezigheid van een persoon wijs ik vervanger aan. Einde Mis Muziek Wachten. koempels staan opgesteld

 

De koempelcollectanten lopen met de koelpatsj direct achter de kerkcollectanten met heel kleine tussenruimte om te voorkomen dat gelovigen voor de gave worden gemist.

Functie acolieten.

- Bij evangelie met opgeheven benzinelamp naast Pastoor bij preekstoel.

- Tijdens communie: gaat de kelk met hostie omhoog ook lamp opheffen en neerlaten dalen en hetzelfde handeling bij kelk met wijn

Naast de communieuitdelers, Ger Dautzenberg, Ben de Bruijn 

Dautzenberg (brengt de hostie naar koor met acoliet)

Terug

 

Copyright John Coervers

Trouwe bezoekers van de koempelmissen. (koempelclubje)nieuwe kapelaan Sebastian Eriyangalath eerste heilige Mis datum 16 september 2018

 

Pioniers

Personen die de Nederlandse mijnbouw na de sluiting weer hebben doen herleven.

Noem dat pioniers en hebben de basis gelegd dat het mijngebeuren nu nog levendig wordt gehouden. Hun namen mogen niet verloren gaan.

Hun taak wordt nu voortgezet door anderen. Gelukkig!!!

Het initiatief om hen te noemen komt van mij want ze zijn heel becheiden.

 

1. Gerrit Duijkers Nieuwenhagen

Beste Wim,

Op 6 januari 1996 werd ik door de voorzitter van Service Gilde Landgraaf, Ed Silvertant, uitgenodigd voor de jaarvergadering van her SGL. Na zijn welkomst woord deed hij een voorstel: we zijn bezig met de voorbereidingen van de viering van het 1e lustrum in 1997. We willen de gemeenschap van Landgraaf een cadeau aanbieden. Iedereen die een goed idee heeft kan dit kenbaar maken. Ik deed een voorstel: de geschiedenis van de mijnbouw in Limburg in de vorm van een project, genaamd: Op zoek naar het zwarte goud. Inhoud van het project zou kunnen zijn: het ontstaan van steenkool,  onderzoek van de aanwezigheid van steenkool in Limburg, de exploitatie ervan door particuliere en Staatsmijnen,  de opkomst, bloeitijd en de neergang van deze industrie.

Ook de sluiting van de mijnen, de maatschappelijke en sociale gevolgen ervan zouden uitgebreid aan de orde moeten komen evenals alternatieve energiebronnen, zoals water- , zonne-, wind- en kernenergie.

Bovenstaande is uitgebreid op papier gezet.

De reactie van het Bestuur was positief. De presentatie zou gegeven kunnen worden aan de groepen 7 en 8 van de basisscholen in Landgraaf. Met twee personen hebben we alle scholen (15 in totaal) bezocht en ons voorstel aan de directeuren uitgelegd.

4 scholen wilden in het project stappen onder voorwaarde dat  het geen theoretisch verhaal van ca. 3 uur zou worden. Dit hebben we opgelost door filmpjes over de mijnen te vertonen en 2 kisten met attributen die ondergronds gebruikt werden, zoals benzinelamp, schiettoestel, afbouwhamer, mijnwerkerskleding,  en nog veel meer te demonstreren. We kregen zoveel respons dat zich het tweede jaar 8 scholen zich aansloten , het jaar daarna alle scholen. Ondertussen hadden we een groep van 8 oud-mijnwerkers gerecruteerd om ons te assisteren. Het aantal scholen werd uitgebreid tot Parkstad, Heuvelland en de westelijke mijnstreek. Zelfs de grens over in Herzogenrath werd het gymnasium bezocht met het project. 14 jaar hebben we scholen bezocht en in totaal ruim 15.000 leerlingen de geschiedenis van de mijnbouw in Limburg kunnen bijbrengen. Bijval kreeg het SGL van collega Gilden in Nederland.

Jammer dat vandaag de dag de kranten vol staan dat de herinnering aan het mijnverleden levendig gehouden moet blijven, niet vermeldend dat het SGL jaren bezig is geweest om het tegendeel in de praktijk te bewijzen.

Wim,

Met dit verslagje heb ik, denk ik, aan je verzoek voldaan. Ben blij dat je hieraan een vervolg wilt geven.

Gluck auf,

Gerrit Duijkers

2.Historie.

Idee van de herdenkingen Staatsmijn Hendrik komt van Eddy Joosten

Verantwoordelijk voor deze tekst Wim Schoenmaekers webmaster

Ontstaan herdenkingen rampen 1928 en 1947 slachtoffers Staatsmijn Hendrik.

Ondergetekende Wim Schoenmaekers organiseert al ettelijke jaren Koempelmissen.

Tot 2016 vonden die maandelijks plaats in de Parochiekerk Sint Antonius van Padua in de Vrank, gemeente Heerlen.

Waarom maandelijks, Limburg telde 12 mijnzetels dus iedere maand een mis

In verband met het sluite van bovengenoemd kerk heb ikde Koempelmissenlaten onderbrengen in de Petrus en Pauluskerk te Schaesberg.

In de Koempelmis (slachtoffersherdenking) mijn Willem-Sophia van november 2006 waren de heren Eddy Joosten en Theo Jeurissen aanwezig.

Tijdens het koffiedrinken na eerder genoemde mis opperde Eddy Joosten of hij ook een dergelijke mis mocht organiseren in Rumpen voor het herdenken van de slachtoffers omgekomen tijdens de ramp in 1947.

In maart 2007 vond de herdenking van 60 jaar geleden plaats./

Ik heb geen octrooi heb dergelijke activiteiten en vond het idee prachtig.

Joosten en Jeurissen organiseerden de herdenking.

Heb hen het draaiboek te and gesteld en mij attributen uitgestald op de trappen van het altaar.

De heer Jeurissen heeft tijdens die H. Mis een door hem geschreven tekst voorgelezen.

Daarna vinden ook bij het monument op de dagen van de rampen herdenkingen plaats met kranslegging en sprekers.

De kransen werden (geschonken) door Begrafenis ondernemer Peters thans (Yarden)

Ieder jaar vinden nog altijd de herdenkingen plaats bij het Schachtwiel geplaatst voor de ingang van bovengenoemde mijn

3.Math Cuvelier

Beste Wim,

Herdenkingsviering voor de verongelukte Limburgse mijnwerkers: initiatief van diaken

Math Cuvelier

In 2002 kreeg ik een benoeming als diaken in de parochies van Kerkrade-west. Bij mijn orintatie ontdekte ik de Gedachteniskapel voor de verongelukte mijnwerkers. Het lag binnen de grenzen van de parochie Terwinselen. Ik was onder de indruk en meteen had ik het idee om hier wat mee te gaan doen. Ik nam contact op met vele ex-koempels die betrokken waren bij het mijnmuseum, de gedachteniskapel, de koempelvieringen (toendertijd in de kerk van de Vrank-Heerlen) enz... enz...Het idee was om een herdenkingsviering te organiseren voor de verongelukte Limburgse mijnwerkers welke dan zou plaatsvinden in de parochiekerk van Terwinselen, waarna een stille tocht gehouden zou worden naar de Gedachteniskapel voor een kort gebedsmoment.

Na afloop zou er dan ook nog gelegenheid moeten zijn voor een nazit met koffie en cake, waarbij gelegenheid was om oude herinneringen op te halen.

Het idee werd omarmd en veel ex-koempels deden mee aan de organisatie.

Het werden stuk voor stuk heel geslaagde en sfeervolle (en ook emotionele) bijeenkomsten met veel ex-koempels en familieleden.

13 keer heeft zon herdenking plaatsgevonden, de laatste keer in het Jaar van de Mijnen. De dienst werd traditioneel gehouden op de zaterdag die het dichts bij 4 december ligt. 4 december was en is namelijk voor de (ex-)mijnwerkers een belangrijke dag. Op deze dag wordt het feest van de H. Barbara gevierd, de patrones van de mijnwerkers. Deze heilige staat bij hen, en vele anderen, nog altijd in hoog aanzien. In veel gesprekken uit het Limburgse mijnverleden komt nog geregeld naar voren hoe H. Barbara mijnwerkers uit benauwde en gevaarlijke situaties wist te redden. Desondanks zijn er, ook in en rondom de Limburgse mijnen, velen verongelukt. Of zijn gestorven aan de stub. Zij allen werden in de herdenkingsviering herdacht.

Gedurende de loop der jaren haakten geleidelijk een groot aantal ex-koempels af, omdat zij met eigen initiatieven waren gestart, wat ook goed was. Het mijnverleden kreeg daardoor steeds meer aandacht.In het Jaar van de Mijnen besloot ik daarom mijn initiatief af te ronden, want er waren ondertussen heel wat andere activiteiten opgestart rondom de feestdag van H. Barbara.

Ik was blij dat onze toenmalige bisschop, Mgr. Frans Wiertz, bij deze viering aanwezig kon zijn en de hoofdcelebrant was,samen met de pastores van Kerkrade-West zullen voorgaan.

Te vermelden is dat al die jaren zowel Wim Schoenmaekers als Ger. Dautzenberg, beide ex-koempels, trouw de functie van acoliet op zich namen.

Deze laatste herdenkingsviering, in deze vorm, werd sfeervol en muzikaal opgeluisterd door Hans Scheijen bas/bariton en drie Sopranen: Miep Smits, Bertine Doven en Wilmie Spierts. De Organist was Bart v.Kerkvoort.

De dienst werd afgesloten door het gezamenlijk zingen van het Glck Auf, het bekende

mijnwerkerslied.

Na deze dienst werd, voorafgegaan door de mijnwerkersvereniging de Limburgse Koempels, de stille tocht naar de Gedachteniskapel gehouden. Voor de mindervalide bezoekers werd voor vervoer gezorgd worden. In de kapel was nog een kort gebedsmoment zijn en werden 13 kaarsen (voor de 12 mijnen in Limburg en 1 kaars voor de verongelukte mijnwerkers over de hele wereld) aangestoken. Na het spelen van de Last post werd er nog een bloemstuk gelegd bij de gedenkmuur van de kapel. Traditioneel was er daarna gelegenheid elkaar te ontmoeten in het oude OVS-gebouw van de

Wilhelmina (nu een vestiging van Relim). Daarmee werd dit initiatief afgesloten, ik denk er nog altijd

met veel vreugde op terug en ben nog altijd trots dat ik op deze wijze heb kunnen bijdragen om herinneringen aan het mijnverleden te bewaren (ik ben ook niet voor niets een zoon uit een mijnwerkersgezin en mijnwerkersfamilie!!).

De herdenkingen zijn daarna doorgegaan, zij het in een andere vorm, rondom het oude OVS-gebouw en de Gedachteniskapel. Diaken Math Cuvelier

Heb het een eer gevonden om jaren bij deze vieringen als acoliet te mogen deelnemen. Denk nog terug aan Pastoor Salden, Dogge en Knubben. Zij zijn ons ontvallen maar leven in onze gedachten voort. Wim nummer 300

4.Martin Herbergs

Glck Auf Wim

Gedachteniskapel.

Gelegen aan de Casinolaan 6 6372 XG LANDGRAAF

Voor wat de Gedachteniskapel betreft het navolgende,.

In het begin van de jaren 70 wandelde ik met mijn zoontje over een gedeelte van het terrein van de voormalige Staatsmijn Wilhelmina.

Op het einde van dat terrein stond het gebouw van Ondergrondse Vakschool (OVS) en het lijkenhuisje.

Het stond er slooprijk bij. Erbarmelijk. Is dat wat onze overleden koempels verdienen?

Een gedeelte van dt gebouw werd gebruikt als schakelstation van de PLEM (Provinciale Limburgse Electriciteits Maatschappij).

Respectloos en onbeschoft om zo iets te laten vervallen.

Mannen die onder en bovengronds tijdens de uitvoering van hun dagelijkse arbeid onder gruwelijke omstandigheden zijn verongelukt en tot de dag van de begrafenis daar werden opgebaard.

Wat denkt u hoe de koempels die daar langs kwamen zich voelden?

Als de rode lamp brandde werden zij er aan herinnerd daar is een van ons.

Geen mooi aanzicht.

Er moet iets gebeuren en vanaf dat moment ben ik gaan renoveren.

Het moest een gedenkmonument worden als eerbetoon voor de slachtoffers.

De graven op de kerkhoven werden geruimd en hun namen zouden verloren gaan.

Dit mag niet gebeuren en daarom werd een Gedachtenismuur geplaatst.

Ook van de buitenlandse mijnwerkers.

De mijnen werden vermeld met daar onder de namen van de slachtoffers.

In het jaar 2002 werd de kapel en muur gewijd door Monseigneur Frans Wiertz.

Veel nabestaanden vinden aldaar troost, maar ook koempels die hun kameraad hebben moeten loslaten.

Zolang zij in onze gedachten zijn leven zij voort,

Thans strooien families de as van overleden mijnwerkers bij de kapel uit.

Voor velen een bedevaartsoord.

 

De droom van Martin Herbergs uit Simpelveld ging in vervulling. Vanaf  1969 speelde Martin met het idee dat er iets tastbaars moest zijn voor de nabestaanden van de verongelukte mijnwerkers, ondergronds zowel bovengronds. Op zijn initiatief werd het dodenhuisje van de Staatsmijn Wilhelmina gerenoveerd en in het jaar 2002 in gebruik genomen als gedachteniskapel. Het bouwkundig gedeelte van de kapel en de renovatie heeft Ben Marell voor zijn rekening genomen.

 De uitstraling van de kapel is fantastisch. Op een plaquette staan alle namen van de verongelukte koempels (Limburgse mijnen) vermeld. Het verzamelen van die namen (monnikenwerk) is geschied door Wiel Miser -medewerker bij het Staatstoezicht op de Mijnen
Ieder jaar, op de zaterdag die het kortst gelegen is bij  4 december, het feest van St. Barbara, werd om 10 uur een H Mis opgedragen in de Kerk van Terwinselen en daarna vindt in en bij de Gedachteniskapel een herdenking plaats. Thans zijn de vieringen in het OVS gebouw van de voormalige Staatsmijn Wilhelmina. Voorheen dr Sjtiel nu Relim genoemd. Er zijn nog tal van nabestaanden die de naween het verlies van hun dierbaren- nog dagelijks aan den lijve ondervinden. Wij mogen hen nooit vergeten!!!!
De moker en beitel boven de ingang van meergenoemde kapel is het symbool van de mijnwerkers.

Noot webmaster: wij leggen als troost een arm om de schouders op deze manier

 

+ In MEMORIAM +

= Pastoor Ren Graat =

De Heer plukt zich zijn bloemen zelf,

maar niemand weet wanneer HIJ zich zal bukken.

Het is zeer moeilijk om de juiste woorden te vinden,

te omschrijven hoeveel wij gaven om Pastoor Graat.

Een mensenzoon die die ons geschonken werd

als dienaar van God en van ALLE mensen,

die trots was op zijn roeping en de manier hoe HIJ

jaren lang in Afrika en ons bediende op onze wensen.

Pastoor Graat kende ieder van zijn parochie kinderen,

maar ook Jonkheid Harmonie Schutterij - Parochianen

en iedereen was Hem lief en niemand kon Hem daaraan hinderen.

Opgegroeid tussen de Mijnwerkers kinderen te Heerlerbaan,

met Sint Barbaraviering herinnerde in zijn preek hieraan.

Hoe vaak hoorden wij Hem niet spreken over zijn Ouderlijkhuis,

over zijn Familie die Hij jaren moest missen zo ver van huis.

Hij vertelde gelukkig te zijn in zijn DRIE PAROCHIES te werken,

in Seniorenhuizen en Ziekenhuis, als zielenherder de zwakke te sterken.

Mensen die Hem Goed kenden en dagelijks met Hem verkeerden,

zagen in Hem de ideale Priester en Dienaar Gods en Maria vereerder.

Pastoor Ren Graat die veel vergde van zichzelf in Afrika en hier,

die op alle feesten aanwezig was en hield van een goed glas bier.

Een Priester en Mens om nooit te vergeten en in ons hart te dragen,

HEER neem Hem bij U op bij U in de Hemel willen wij U beleefd vragen.

IEMAND die zoveel om anderen gaf en Uw opdracht zo goed volbracht,

weten wij in ons verdriet zeker dat U Hem Uw Hemel verwacht.

 

Frans Stollman.

Terug klik hier

********************************************************************************************

 

Mijnlampmonument Terwinselen

Boek over Staatsmijn Wilhelmina klik op gele tekst

boek Staatsmijn Wilhelmina

Staatsmijn Wilhelmina (Monument)

Is onthuld op 29 september 2019.

Beste Wim,  ik weet niet of je al gehoord heb dat wij bezig zijn met een monument voor de mijnwerkers van Staatsmijn Wilhelmina. Misschien kun je dat ook op je site vermelden. Het banknummer voor sponsoring is NL72RBRB0778012069 ten name van M E VANDERBROECK.  Alvast bedankt. Groeten Jo Knobbe

De bewoners van Terwinselen willen een mijnlamp terug als monument

In 1952 stond maandenlang op de splitsing Vloedgraafstraat- Schaesbergweg aldaar bij het Vredehofje een vier meter hoge van metaal gemaakte mijnlamp. En die gaf s avonds licht.

Jo Knobbe heeft een boek geschreven en wil met de opbrengst daarvan en andere toezeggingen dit monument realiseren.

Gedicht van Jo Knobbe

Voor hen die crepeerden

Voor hen die langzaam wegteerden

Voor hen die hun zinnen verloren

En voor hen die toch op Barbara zworen

Voor hen: het is voor bij koempels, Rust Zacht

 

 

 

 

 

 

 

terug

 

Gedicht Frans Stollman

Vuur ALLE L

Flaich nit mie zoe

dks draa jedaad

mar zicher nit versjse,

is de KOELLAMP die noen

brent p dr Sjtaat.

Woa dr koelman boave en

ngerediesj werket

zie jeld verdenent

en ziech aldaag wsjet.

Die lamp brent nit aldaag

alling vuur dr Sjlepper of Huier

en dr Sjtiejer va vruier,

ze brent aldaag vuur ALLE L

ch p dr daag van h.

De lamp vroagt s um de tsied

van dr Koelman noets tse verjse,

aan die l die doa t leve jove en durch

dr SJTUB dr krper hant versjlse.

Vier dinke aan de l va Vls- Lemiesj

Bches Zumpelveld Vielle Nieswieler-

Ubachsberg de Huls en alles drumhin,

de kinger vertselle uvver de koeltsied

hat werkelieg ch h nog zin.

Sjtonde ngerwg midde in de naat

woed me mit de bus noa dr Sjtaat braad,

DAAG-MIDDAAG of NAATSJIECH

dr koelman sjtng ummer trui paraat.

Mar Zuid -Limburg zal ch nit verjse

wie me duch dr JAAS vuur jek woed versjlse,

t sjwoar verdeende jeld moet dr koelman misse

ch dat darf me rui-ieg de kinger losse wisse.

Val Verdraos - Leed Pieng en Ermd

koam in hoeshallinge - drper en veraine neer,

ch dat en alles liet de brennende lamp s wisse

los hure.. Glck Aufvier hure t nog jeer.

 

Frans Stollman.

Terug

 

 

 

Inlichting

Wie heeft nog bijzonderheden over Theodorus van Leyen?

Bedankt: antwoorden kunt u via mijn mail op mijn homepage

De persoon ( 1e van links) is opzichter Theodorus van Leyen (Leijen) geboren
op 1-10-1889 te Den Bommel (ZH) en overleden op 8-2-1956 te Terwinselen.
Hij was opzichter op de Staatsmijn Wilhelmina te Terwinselen en woonde met
zijn gezin in Terwinselen tegenover de Heem tuin.
Met aanvullende gegevens over deze persoon, kan ik weer een stukje toevoegen
aan het familie register.
Theodorus was een oom van mijn vader.
Av
Hubert

Terug

 

 

 

 

Personen die mijnwerkers gingen werven in Joegoslavi zijn aldaar helaas verongelukt.

Info verkregen van petekind Martin van der Heyden. Een van de slachtoffers Martin Garaj is zijn oom.

Het grafnummer is 516 A op de Begraafplaats Heerlerheide.

De overledenen zien wij niet maar zijn wel onder ons.

Zo lang onze dierbaren in onze gedachten zijn bestaan zij!!!!

garaj5

garaj6

 

 

 

 

garaj 1

 

 

garaj

 

garal2

 

garaj3

 

garaj4

Terug

 

Beste Wim,

 

Oud-Kerkradenaar Paul Geilenkirchen beschrijft in zijn boek de sluiting en liquidatie van de Domaniale Mijn Maatschappij

 

Vorige week is mijn nieuwste boek verschenen. Het gaat over de nadagen van de Domaniale Mijn en de ellende die de mijnsluiting voor Kerkrade met zich mee heeft gebracht.

 

Samenvatting:

Op 29 augustus 1969 kwam het laatste wagentje met steenkool uit de Domaniale Mijn naar boven. In Kerkrade hingen die vrijdag de vlaggen niet halfstok. Velen waren opgelucht dat het tijdperk van de mijnbouw eindelijk voorbij was. Het gros van de mijnwerkers had intussen ander werk gevonden. Hoe ingrijpend de gevolgen van de mijnsluiting waren, zou pas blijken toen de economische crisis van de jaren zeventig uitbrak. Sommige oud-mijnwerkers kwamen voor de tweede keer op straat te staan. Het werkloosheidspercentage liep op tot het hoogste van de provincie. Kerkrade kwam in een diepe crisis terecht, die tot ver in de jaren tachtig zou voortduren.

 

Oud-Kerkradenaar Paul Geilenkirchen beschrijft in zijn boek de sluiting en liquidatie van de Domaniale Mijn Maatschappij, pakweg van de Mijnnota van Den Uyl tot het faillissement in 1996 met een uitloop naar 2014. Het gaat over begrippen als afvloeiing en wederaanpassingsregelingen, over de worsteling van burgemeesters om de monocultuur van de mijnbouw te doorbreken, over de liquidatie die zich door een rechtszaak jarenlang voortsleepte, over monumentale relicten uit de mijnbouwtijd en over instortende mijnschachtjes in het Wormdal. In dit boek staat nu eens niet de mijnwerker centraal, maar het bedrijf, de beleidsmakers, de directeuren en de politici.

 

'De Domaniale Mijn in Beeld' (188 pagina's, circa 200 fotos, hardcover, ISBN: 9789462543515) is gepubliceerd via het self publishingplatform Limburger.nl/mijnboek. Prijs 28,75 excl. verzendkosten.

 

Het boek is te koop in de webshop van dagblad De Limburger http://www.mooilimburgswebshop.nl/products/222289

 

Glck Auf

Paul

 

Bovenkant formulier

 

 

Marcinelle Zie verder ook herdenking even naar beneden scrollen

Op 8 augustus 1956 werd Europa opgeschrikt door een vreselijke ramp in Marcinelle (Belgi) in de mijn le Bois du Cazier.

Ingenieur Jan Humberto Stroom uit Molenberg-Heerlen daalde die dag terstond af om zijn koempels die ondergronds waren te redden.

Hij verongelukte en werd pas 7 maanden daarna gevonden. Hij en de overige koempels zullen wij nooit vergeten.

Zijn laatste rustplaats in Heerlen

 

In de maand februari worden de koempels van onderstaande ramp herdacht

Beschrijving: DSC00045

 

De mensen stallen ook mijnspullen uit.

 

Beschrijving: naamloos Foto van Roy Simons

Zwarte treurlinten aan de Davylampen tijdens de maandelijkse herdenkingen.

Herdenking mijnramp van 8 augustus 1956 Le Bois du Cazierop 8 augustus 2009

Op klokslag 8.10uur (aanvang ramp) werd op het complex van bovengenoemde mijn begonnen met het afroepen van de namen van de slachtoffers.

Familieleden, mijnwerkers in tenue, verenigingen en verschillende delegaties stonden opgesteld.

Na iedere naam werd een slag op de klok gegeven en ieder stond daar als aan de grond genageld bij.

Daarna begaf zich iedereen naar de vrije ruimte onder de schacht waar een oecumenische dienst plaatsvond met geestelijken van verschillende godsdiensten.

Nummer 300 mocht tijdens die dienst ook een tekst voorlezen.

Prions le Seigneur de la paix

il nous a rvl le vrai sens du service:

Quil inspire et soutienne

Les responsables politiques conomiques et sociaux,

Afin quls gardent toujours

Le souci des travailleurs et de leurs familles

 

Laat ons de vredevolleHeer bidden:

hij die ons de ware zin van de dienst geopenbaard heeft:

moge Hij de politieke, economische en sociale verantwoordelijken

Inspireren en ondersteunen

steeds zorg te dragen voor de arbeiders en hun families.

 

Na de dienst begaven wij ons per bus naar het centrun van Marcinelle. Bij het mijnwerkersmonument werden door veel delegaties kransen gelegd gedragen door twee mijnwerkers in vol ornaat.

Vervolgens per bus naar het kerkhof.

Wederom kransleggingen bij het monument. Daar achter bevinden zich de graven.

Ik had ook de eer samen met een mijnwerker een krans te dragen namens de Mijnwerkersverening Wallonie. Ik had mij gestoken in het mijnwerkerstenue en voorzien van de petlamp en benzinelamp.

De Italiaanse vereniging bleef nog stilstaan bij de plaqette op het kerkhof.

Terug gekomen op het mijnterrein was er een korte receptie.

De dag werd afgesloten met een koud buffet op het eerder genoemde terrein.

De dag heeft een zware indruk achtergelaten en men is tijdens zo een herdenking verdoofd.

Men voelt er nu nog de ramp

De nabestaanden waarvoor men dit doet worden op deze manier niet vergeten.

Sjaak Rook die het initiatief voor deze bijwoning heeft genomen werd vergezeld door de heer en mevrouw Jasker en ondergetekende.

Beschrijving: 009

Beschrijving: 010

Beschrijving: 012

Beschrijving: 021

 

 

Beschrijving: 027

Beschrijving: 078

Beschrijving: 132

Beschrijving: 146

 

terug

 

************************************************************************************************************************************

Kunstwerk in Palemig-Heerlen

 

Op zaterdag 3 oktober is in Palemig een kunstwerk onthuld ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de wijkraad. De wijkraad wil met deze permanente herinnering de wijkbewoners danken voor de steun de afgelopen 2 jaar. Het kunstwerk is een kleine tijdreis: bovenaan is het kasteel Schaesberg in steen verbeeld, uit de tijd dat de toenmalige heren van Schaesberg nog de dienst uitmaakten en veel Palemigers nog hun nering vonden in het houden van schapen (de ' koe' voor de arme man). Naderhand kwam welvaart doordat de steenkoolmijnen meer dan voldoende werk verschaften. De meeste Palemigers vonden emplooi op de ON-mijnen I en IV. In het kunstwerk is dit verbeeld door enkele zwarte lagen (naamse steen). Thans zitten we rondom Palemig met zilverzandwinning. Een nieuwe delfstof van internationale betekenis. De zwarte lagen worden daarom afgewisseld met witte: een verwijzing naar het zilverzand uit het Mioceen. En wat de toekomst brengt? In ieder geval nieuwe energiebronnen zoals zonne-energie. Midden in het kunstwerk bevindt zich een glazen strip die 's avonds wordt verlicht op basis van een zonnecel. Het belangrijkste element in het kunstwerk is echter de afbeelding van Sint Barbara. Door de eeuwen heen is zij nog steeds prominent aanwezig in de wijk: denk maar aan de kapel, de kapel in de Sint Barbarastraat en de missen die telkens in december hier aan deze heilige worden opgedragen. Voor liefhebbers van kunst, maar vooral ook voor ex koempels de moeite waard om een kijkje te komen nemen in Palemig.

Peter Pauwels, secretaris Wijkraad Palemig.

terug

 ***************************************************************************************************************************************

Monument

Beschrijving: 100_1552

Monument Kerkhof Heerlerheide (foto webmaster)

Tempelaars M en Savelsberg R alhier begraven.

Beschrijving: DSC_1335

Beschrijving: DSC_1338

Copyright van twee bovenstaande fotos Ton Renselaar

Deze fotos zijn gemaakt op de executieplaats in de Hamert in Bergen (Noord-Limburg), waar in mei 1943 o.a drie mijnwerkers werden doodgeschoten door de nazi's. De mijnwerker Toussaint is herbegraven op het kerkhof in Hoensbroek.

terug

***********************************************************************************************************

Tijdens de carnavalsoptocht van 2008 in Heerlerheide gesignaleerd. Mijnwater volledig in de belangstelling.

 

Beschrijving: mijnwater zeek Eerste Prijs

 

***********************************************************************************************

***********************************************************************************************************

Slogan: ("Fundament van het heden is ons mijnbouw verleden") Hub Daemen

******